تبلیغات
مسافر آسمان - قدر و تقدیر (بخش اول)
 
 


<-BlogDescription->

قدر و تقدیر (بخش اول)

شب قدر نزدیک است و قدر یك حد روحى است. زمان ندارد، كه تقدیر حق در زمان و مكان نیست. شب قدر، مثل اسم اعظم، حد روحى ماست. مرحله ‏اى از معرفت ماست. و درك شب قدر هم، به همین معناست. شب تقدیر، شبى است كه انسان باید جایگاه خودش را در این عالم بفهمد و بررسى كند. باید ببیند كه به جمع خود، به وجود خود، به نیروهایى كه دارد، چه سازمانى داده است و برایشان چه برنامه‏ اى ریخته است؟ در خانواده خود، در كوچه و محل خود، در شهر خود، در كشور خود چه برنامه و طرحى داشته است؟

شب قدر براى این است كه ما فرصتى براى جمع بندى از خود و كارهاى خود داشته باشیم. محاسبه و حسابرسى داشته باشیم، كه آیا از خاك و چوب كمتریم؟!

یك دانه گندم را وقتى به دل خاك می ‏دهند، هفتاد برابر برمی ‏گرداند. پس حاصل من كو؟ شكوفه‏ هاى من كو؟ جز كینه‏ هاى متراكم، جز نفرت‏ها، جز حسادت‏ها و جز توقع‏ها چیزى در دل من سبز نشده است.

در سوره عادیات آمده است: قسم به حركت كه انسان راكد و ناسپاس است؛ “إِنَّ الْاِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ”{ عادیات، ۶}، بی ‏فایده است و راه نیفتاده. انسان جز براى ربّش براى همه چیز می ‏دود.

 قُتِلَ الْاِنْسانُ ما أَكْفَرَه”{ عبس، ۱۷}؛ مرده باد این انسان كه چه ناسپاس است! در حالى كه همه هستى به او ختم شده و پیوند خورده است. او ثمره و میوه همه هستى است.

در سوره یوسف آمده است: “كَذلِكَ یَجْتَبیكَ رَبُّكَ وَ یُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِیلِ الْاَحادِیث”{ یوسف، ۶}. اجتباء؛ یعنى دست چین كردن. میوه ‏ها را جمع آورى كردن.

حال چه وقت میوه را می ‏چینند؟ چه وقت میوه، مُجتبى می ‏شود؟ وقتى كه بالغ شد. بعد از بلوغ، تأویل احادیث را به او یاد می ‏دهند؛ “یُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِیلِ الْاَحادِیثِ”.تأویل احادیث تنها به معناى علم تعبیر خواب نیست. تأویل احادیث؛ یعنى اینكه تو بتوانى حوادث تازه را به اصول ثابت و مشخصى كه در دست می ‏باشد، برگردانى. و این سیر بعد از بلوغ است. وقتى است كه در تو اجتباء آمد.

همه هستى به تو منتهى شده تا تو به بلوغ برسى، حال تو خودت را براى چه كسى خرج می ‏كنى؟ زیر دندان چه كسى می ‏روى؟ در چراگاه سبز عمر تو چه كسى خیمه می ‏زند و از این لحظه‏ هاى عمر تو چه كسى بهره‏ بردارى می ‏كند؟

در دعاى مكارم الاخلاق آمده است: “اِنْ كانَ عُمْرى مَرْتَعاً لِلشَّیْطانِ فَأقْبِضْنى اِلَیْكَ قَبْلَ أَنْ یَسْبِقَ مَقْتُكَ اِلَىَّ أَوْ یَسْتَحْكِمَ غَضَبُكَ عَلَىَّ”{ صحیفه سجادیه، دعاى بیستم}؛ خدایا! اگر عمر من مرتع و چراگاه شیطان شده و در عمر من او پروار می ‏شود، قبل از اینكه غضب تو مرا در هم پیچد و مَقْت تو بر من استوار و محكم شود، مرا ببر.

ادامه دارد ...



:: مرتبط با: مذهب , حرف حساب , استاد صفایی ,
:: برچسب‌ها: استاد صفایی , قدر ,
نویسنده : مسافر آسمان
تاریخ : یکشنبه 15 مرداد 1391
 
 
 
 
   
http://google.com/search